പിതൃദിനത്തിൽ ഒരു ഓർമ്മക്കുറിപ്പ്: അനുഭവപ്പെടാതെ പോയ തണലും ജീവിതം പഠിപ്പിച്ച പിതൃത്വവും

ജൂൺ മാസത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ ഞായറാഴ്ച ലോകമെമ്പാടും പിതൃദിനമായി ആചരിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നത് ഓർമ്മകളുടെ ഒരു വലിയ ശൂന്യതയാണ്. കാരണം, വെറും ഒന്നര വയസ്സുള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ പിതാവിനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു. പിതാവ്  എന്ന രണ്ടക്ഷരത്തിന്റെ അർത്ഥമോ, ആ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴമോ രുചിച്ചറിയാൻ പ്രായം അനുവദിക്കാത്ത ഒരു മകൻ! അതുകൊണ്ടുതന്നെ, മറ്റുള്ളവർ തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരെക്കുറിച്ച് വാതോരാതെ സംസാരിക്കുമ്പോഴും അവരോടൊപ്പമുള്ള നിമിഷങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുമ്പോഴും, ഈ ദിവസം എന്റെ പിതാവിനെ എങ്ങനെ സ്മരിക്കണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ പലപ്പോഴും പകച്ചുനിന്നിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ, ആ ശൂന്യത എന്നെ ഒട്ടും തളർത്താതെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചത് എന്റെ മാതാവായിരുന്നു. പിതാവിന്റെയും അമ്മയുടെയും സ്നേഹവും കരുണയും സംരക്ഷണവും ഒരേപോലെ പകർന്നുനൽകിയാണ് അമ്മ എന്നെ വളർത്തിയത്. ഒരു പിതാവിന്റെ അഭാവം എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരിടത്തും നിഴലിക്കാതിരിക്കാൻ അമ്മ കാട്ടിയ ആത്മധൈര്യവും ത്യാഗവും ചെറുതല്ല. എങ്കിലും, വളർച്ചയുടെ ഓരോ ഘട്ടങ്ങളിലും സ്വന്തം പിതാവിന്റെ സ്നേഹം നേരിട്ട് അനുഭവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ എന്നൊരു നേർത്ത നൊമ്പരം ഉള്ളിൽ ബാക്കിയായിരുന്നു.

പക്ഷേ, കാലം മുന്നോട്ടുപോയപ്പോൾ, ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നെ ഒരുപാട് മാറ്റിമറിച്ചു. ജീവിതത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത മേഖലകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന, സമൂഹത്തിന്റെ വിവിധ തട്ടുകളിലുള്ള നിരവധി ആളുകളുമായി ഇടപഴകാൻ എനിക്ക് അവസരം ലഭിച്ചു. അവരുമായി സൗഹൃദം പങ്കുവെച്ചപ്പോഴാണ്, അവരുടെയൊക്കെ ജീവിതത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ, അവരെ ഇന്നത്തെ നിലയിൽ എത്തിക്കുന്നതിൽ അവരുടെ പിതാക്കന്മാർ എത്രമാത്രം വലിയ സ്വാധീനമാണ് ചെലുത്തിയിട്ടുള്ളതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്. മക്കളുടെ തണലായി, വഴികാട്ടിയായി, പ്രതിസന്ധികളിൽ തളരാതെ താങ്ങിനിർത്തുന്ന കരുത്തായി പിതാക്കന്മാർ നിലകൊള്ളുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
ഈ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഒരുകാര്യം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്—പിതാവിന്റെ സ്നേഹത്തേക്കാൾ വലിയൊരു സ്നേഹം, അല്ലെങ്കിൽ ആ സ്നേഹത്തെ കവച്ചുവെക്കുന്ന മറ്റൊന്ന് ഈ ലോകത്തിലില്ല. അതൊരു പ്രത്യേകതരം കരുതലിന്റെയും സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റെയും സ്നേഹമാണ്.

എന്റെ ഭൗതികമായ പിതാവ് എനിക്ക് വളരെ നേരത്തെ നഷ്ടപ്പെട്ടുവെങ്കിലും, ഇന്ന് ഈ പിതൃദിനത്തിൽ എനിക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസവും പ്രത്യാശയുമുണ്ട്. എന്നെ വഴിനടത്താനും, എന്റെ വീഴ്ചകളിൽ താങ്ങാനും, സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്തുപിടിക്കാനും ഭൗതികമായതിനപ്പുറം ഒരു ‘വലിയ പിതാവ്’ എനിക്കൊപ്പമുണ്ട് എന്ന വിശ്വാസമാണത്. ആ ദിവ്യമായ പിതൃത്വം നൽകുന്ന വലിയ ആശ്വാസവും ധൈര്യവുമാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിന് ഇന്ന് ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകതയും അർത്ഥവും നൽകുന്നത്.
സ്വന്തം പിതാവിന്റെ  സ്നേഹത്തണലിൽ ജീവിക്കാൻ ഭാഗ്യം ലഭിച്ച എല്ലാവർക്കും, ആ സ്നേഹത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ നെഞ്ചിലേറ്റുന്നവർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ പിതൃദിനാശംസകൾ!

• പി പി ചെറിയാൻ