കഴിഞ്ഞ 5 വർഷത്തിനിടെ ഇന്ത്യൻ പൗരത്വം ഉപേക്ഷിച്ചത് 10 ലക്ഷം പേരെന്ന് കേന്ദ്രസർക്കാർ

ന്യൂഡൽഹി: കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് വർഷത്തിനിടെ പൗരത്വം ഉപേക്ഷിച്ച ഇന്ത്യക്കാരുടെ എണ്ണം പത്തുലക്ഷത്തോളമെന്ന് കേന്ദ്രസർക്കാർ. 2022 മുതൽ പ്രതിവർഷം രണ്ട് ലക്ഷത്തിൽപ്പരം ആളുകൾ പൗരത്വം ഉപേക്ഷിച്ചതായി കേന്ദ്രസർക്കാർ കണക്കുകൾ സഹിതം വ്യക്തമാക്കി. സമ്പന്നരും ഉയർന്ന വൈദഗ്ധ്യമുള്ളവരുമായ ഇന്ത്യക്കാർക്കിടയിൽ ഇന്ത്യൻ പാസ്‌പോർട്ട് ഉപേക്ഷിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം വർധിക്കുന്നതായും കേന്ദ്രസർക്കാർ പാർലമെന്റിൽ അറിയിച്ചു. 2024-ൽ 2.06 ലക്ഷം ഇന്ത്യക്കാരും 2023-ൽ 2.16 ലക്ഷം പേരും 2022-ൽ 2.25 ലക്ഷം പേരും പൗരത്വം ഉപേക്ഷിച്ചതായി കോൺഗ്രസ് എംപി കെ.സി. വേണുഗോപാൽ ഉന്നയിച്ച ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടിയായി വിദേശകാര്യ മന്ത്രാലയം (MEA) വ്യക്തമാക്കി.

2021 ൽ ഇന്ത്യ വിട്ടത് 1.63 ലക്ഷം പേരും 2020-ൽ 85,256 പേരും ആയിരുന്നുവെന്നും മന്ത്രാലയം അറിയിച്ചു. കോവിഡ് സംബന്ധമായ പ്രതിസന്ധി കാരണമാണ് 2020 ൽ എണ്ണത്തിൽ കുറവ് വന്നത്. ഇത് പത്തുവർഷത്തിനിടയിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന കണക്കാണ്. 2011 നും 2024 നും ഇടയിൽ മൊത്തം 20.6 ലക്ഷത്തിലധികം ഇന്ത്യക്കാർ പൗരത്വം ഉപേക്ഷിച്ചു, ഇതിൽ പകുതിയോളം കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് വർഷത്തിനിടയിലാണെന്നും സർക്കാർ നൽകിയ കണക്കുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. വർധിച്ചു വരുന്ന ഈ പ്രവണതയ്ക്ക് പിന്നിലെ കാരണങ്ങളെക്കുറിച്ച് സർക്കാർ പഠനം നടത്തിയിട്ടുണ്ടോ, പ്രത്യേകിച്ച് യുവ ഇന്ത്യക്കാർക്കിടയിൽ പൗരത്വം ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് തടയാൻ എന്ത് നടപടികളാണ് സ്വീകരിക്കുന്നതെന്നും വേണുഗോപാൽ ചോദിച്ചു.

ഉയർന്ന ആസ്തിയുള്ള വ്യക്തികളുടെയും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളുടെയും കൂടാതെ ഉന്നത പ്രൊഫഷണലുകളുടെയും ‘രാജ്യം വിടൽ’ കൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തിയ നാലാംഘട്ട കുടിയേറ്റത്തിന് ഇന്ത്യ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നുവെന്ന് മുൻ പ്രധാനമന്ത്രി മൻമോഹൻ സിങ്ങിന്റെ മാധ്യമ ഉപദേഷ്ടാവിരുന്ന സഞ്ജയ ബാരു, തന്റെ ‘സെസെഷൻ ഓഫ് ദ സക്സസ്ഫുൾ’ എന്ന പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. 2014 നും 2023 നും ഇടയിലായി ഏകദേശം 23,000 ഇന്ത്യൻ കോടീശ്വരന്മാർ രാജ്യം വിട്ടതായി ആഗോള സാമ്പത്തിക സ്ഥാപനമായ മോർഗൻ സ്റ്റാൻലിയുടെ ഡേറ്റ ഉദ്ധരിച്ച് സഞ്ജയ ബാരു പുസ്തകത്തിൽ നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.

2011 നും 2019 നും ഇടയിൽ, ഏകദേശം 1.3 ലക്ഷം പേർ പ്രതിവർഷം അവരുടെ പൗരത്വം ഉപേക്ഷിച്ചു. കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് വർഷത്തിനിടെ, ആ ശരാശരി ഏകദേശം 2.2 ലക്ഷം വാർഷികമായി ഉയർന്നു, ഇത് ഏകദേശം 70 ശതമാനം വർധനയാണ്. ഇന്ത്യൻ പൗരത്വം ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ഭൂരിപക്ഷം ആളുകളും പെട്ടെന്ന് രാജ്യം വിടുന്നില്ല. പലരും വർഷങ്ങളോളം വിദേശത്ത് താമസിക്കുന്നു. അവർ വിദേശത്ത് പഠിക്കുന്നു, അവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നു, നികുതി അടയ്ക്കുന്നു, നിയമപരമായ ആവശ്യകതകൾ നിറവേറ്റിയ ശേഷം മാത്രമേ പൗരത്വത്തിന് അപേക്ഷിക്കൂ. അവർ ഉപേക്ഷിക്കൽ രേഖകൾ സമർപ്പിക്കുന്ന സമയത്ത്, ഇന്ത്യ അവർ താമസിക്കുന്ന സ്ഥലമെന്നതിലുപരി സന്ദർശിക്കുന്ന സ്ഥലമായി മാറിയിരിക്കും. വിദേശ തൊഴിൽ വിപണികൾ വളരെ വ്യക്തമായ നേട്ടം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. നിശ്ചിത തൊഴിൽ സമയം, വ്യക്തമായ തൊഴിൽ നിയമങ്ങൾ, സുതാര്യമായ നികുതി, പ്രകടനം, ശമ്പളവളർച്ച എന്നിവ തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിൽ ആളുകളെ സ്വാധീനിക്കുന്നുവെന്നാണ് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. .

തൊഴിൽ സ്ഥിരത, കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യ സംരക്ഷണം എന്നിവ മുൻഗണനകളായി മാറുമ്പോൾ 30-കളിലും 40-കളിലുമുള്ള ആളുകൾ വിദേശവാസത്തിനുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പിലേക്ക് നീങ്ങും. ദീർഘകാല വിദേശ താമസത്തിന് വിദ്യാഭ്യാസം ഒരു മാർഗമാകുന്നു. എൻജിനീയറിങ്, മെഡിസിൻ, മാനേജ്‌മെന്റ്, ഗവേഷണം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലുള്ള ബിരുദങ്ങൾ തേടി വിദ്യാർഥികൾ വിദേശത്തേക്ക് പോകുന്നു. ബിരുദത്തിനു ശേഷം, പലരും ജോലികളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു. തുടർന്ന് സ്ഥിരതാമസത്തിലേക്കും അവസാനം പൗരത്വത്തിലേക്കും അവർ നീങ്ങുന്നു. സാങ്കേതികവിദ്യ, ആരോഗ്യ സംരക്ഷണം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന വൈദഗ്ധ്യമുള്ള പ്രൊഫഷണലുകളെ മിക്ക വിദേശരാജ്യങ്ങളും സജീവമായി റിക്രൂട്ട് ചെയ്യുകയും വിസ സംവിധാനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ മാറ്റം വേഗത്തിലാക്കുകയും  ദീർഘകാല സുരക്ഷ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.

ദീർഘകാല ആരോഗ്യം, ശുദ്ധവായു, ശുദ്ധജലം എന്നിവയുടെ ലഭ്യത തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾക്ക് ഇന്ത്യക്കാർ പ്രാധാന്യം നൽകുകയും അത്തരം ആവശ്യതകൾക്കനുസരിച്ച് എവിടെ ജീവിക്കണമെന്നും പ്രവർത്തിക്കണമെന്നുമുള്ള കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുന്നതായും നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. തിരക്ക്, വർധിച്ചുവരുന്ന മലിനീകരണം, സ്ഥിരതയില്ലാത്ത അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ, ദൈർഘ്യമേറിയ യാത്രകൾ എന്നിവ ജീവിതഭാരം വർധിപ്പിക്കുന്നതായും ദീർഘകാല അടിസ്ഥാനത്തിൽ എവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള തീരുമാനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുന്നതായും പഠനങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നു.

2025 ൽ, നിക്ഷേപത്തിലൂടെയുള്ള പൗരത്വത്തിനും താമസത്തിനും ലോകമെമ്പാടും ആവശ്യം വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇൻവെസ്റ്റ്‌മെന്റ് മൈഗ്രേഷൻ പ്രോഗ്രാംസ് റിപ്പോർട്ട് അനുസരിച്ച്, ഈ വർഷം ഏകദേശം 142,000 ഉയർന്ന ആസ്തിയുള്ള വ്യക്തികൾ പുതിയ പൗരത്വമോ താമസാനുമതിയോ തേടുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു – ഇതുവരെ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ഏറ്റവും ഉയർന്ന കണക്കാണിത്. അമേരിക്കക്കാർ, തുർക്കികൾ, ഫിലിപ്പിനോകൾ, ബ്രിട്ടീഷുകാർ എന്നിവരോടൊപ്പം ലോകവിപണിയിൽ ഏറ്റവും സജീവമായ അപേക്ഷകരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഇന്ത്യക്കാരും ഉൾപ്പെടുന്നു. ഓരോ വർഷവും ലോകമെമ്പാടും ഏകദേശം 50,000 പേർ നിക്ഷേപം വഴി പൗരത്വം നേടുന്നുണ്ട്.

ഇന്ത്യൻ കുടിയേറ്റ പ്രവണതകളിൽ പരമ്പരാഗത ലക്ഷ്യസ്ഥാനങ്ങൾ തുടർന്നും ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നതായാണ് കണക്കുകൾ നൽകുന്ന സൂചന. 2020 നും 2025 നും ഇടയിൽ, അമേരിക്ക, കാനഡ, ഓസ്‌ട്രേലിയ, യുകെ എന്നിവടങ്ങളിലേക്കാണ് പൗരത്വ മാറ്റങ്ങൾ നടന്നത്. ഇതിൽ യുഎസ് മാത്രം ഓരോ വർഷവും ഇന്ത്യക്കാർക്ക് ലക്ഷക്കണക്കിന് തൊഴിൽ, പഠന വിസകൾ നൽകി. കാനഡ അടുത്തിടെ ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ 130,000-ൽ അധികം ഇന്ത്യൻ പൗരന്മാരെ സ്ഥിരം താമസക്കാരായി സ്വീകരിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, കഠിനമാകുന്ന വിസ മാനദണ്ഡങ്ങൾ, തൊഴിൽ വിപണി സമ്മർദ്ദങ്ങൾ, ഈ രാജ്യങ്ങളിലെ കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചുള്ള രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകൾ എന്നിവ കുടിയേറ്റ രാജ്യങ്ങളുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ വ്യതിയാനം കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്. ഫലമായി, പുതിയ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് കുടിയേറ്റമാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ട്.

ജർമ്മനി എൻജിനീയർമാർക്കും ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകർക്കും ഒരു പ്രധാന ആകർഷണമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ജപ്പാൻ, ഫിൻലാൻഡ്, ഇറ്റലി എന്നീ രാജ്യങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ പ്രതിഭകളെ സജീവമായി റിക്രൂട്ട് ചെയ്യുന്നു. യുഎഇയിൽ 3.5 ദശലക്ഷത്തിലധികം ഇന്ത്യക്കാരുണ്ട്. കൂടാതെ വൈദഗ്ധ്യം, സംരംഭകത്വം, നിക്ഷേപം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദീർഘകാല താമസ പദ്ധതികൾ മിഡിൽ ഈസ്റ്റ് മേഖലയെ ഒരു താൽക്കാലിക തൊഴിൽ സ്ഥലമെന്നതിലുപരിയാക്കുന്നു‌ണ്ട്.

ഇന്ത്യ ഓരോ വർഷവും STEM (Science, Technology, Engineering and Mathematics) ബിരുദധാരികളിൽ ഗണ്യമായൊരു വിഭാഗത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ലോക തൊഴിൽ റിപ്പോർട്ടുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് IIT പോലുള്ള പ്രമുഖ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള എൻജിനീയറിങ് ബിരുദധാരികളിൽ ഏകദേശം മൂന്നിലൊന്ന് പേരെ യുഎസ്, ജർമ്മനി, കാനഡ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് സംഭാവന ചെയ്യുന്നു എന്നാണ്. ആരോഗ്യ സംരക്ഷണ രംഗത്ത്, ഏകദേശം 75,000 ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർമാർ വിദേശത്ത് പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യുന്നു. കൂടാതെ യുകെ, ഓസ്‌ട്രേലിയ പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ വിദേശത്ത് പരിശീലനം നേടിയ ഇന്ത്യൻ പ്രൊഫഷണലുകളും ഉൾപ്പെടുന്നു.

ഈ കുടിയേറ്റ പ്രവണത “ബ്രെയിൻ ഡ്രെയിൻ” എന്നതിനെ കൂടുതൽ തീവ്രമാക്കുന്നു. കൂടുതൽ പ്രൊഫഷണലുകൾ പൗരത്വത്തിലൂടെയോ ദീർഘകാല താമസത്തിലൂടെയോ വിദേശത്ത് സ്ഥിരതാമസമാക്കുമ്പോൾ, നൂതന ആരോഗ്യ സംരക്ഷണം, ഗവേഷണം, അക്കാദമിക് നേതൃത്വം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഒരു ഘടനാപരമായ വിടവ് ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. അതേസമയം, വിദേശ ഇന്ത്യക്കാർ പലപ്പോഴും പ്രവാസികൾക്കിടയിൽ പണം കൈമാറ്റം, നേരിട്ടുള്ള വിദേശ നിക്ഷേപം, സഹകരണ ഗവേഷണ ബന്ധങ്ങൾ എന്നിവ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ശൃംഖലകൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്നുമുണ്ട്.